حساسیت این مقیاس ۱۰۰-۸۳ درصد و ویژگی آن ۷۷-۶۴ درصد است . حد اقل امتیاز این ابزار ۶ و حداکثر آن ۲۳ می باشد. به طوری که امتیاز ۱۵ تا ۱۸ در معرض خطر کم، ۱۴-۱۳ در معرض خطر متوسط، ۱۲ تا ۱۰ در معرض خطر بالاو ۹ یا کمتر در معرض خطر خیلی بالا برای ایجاد زخم فشاری می باشند (۴۸، ۲۲) .
۱- درک حسی:توانایی پاسخ معنادار به دردی که سبب ناراحتی بیمار گردد
الف: کاملا محدود:بدون جواب(عدم ناله وچنگ زدن و به خود پیچیدن درپاسخ به تحریک دردناک) در اثر کاهش سطح هوشیاری یا سداسیون یا محدودیت توانایی حس درد در اغلب سطوح بدن (امتیاز ۱).
ب: خیلی محدود:پاسخ فقط به تحریک دردناک،عدم برقراری ارتباط، ابراز ناراحتی با ناله،اختلال حسی که توانایی حس درد را در ۲/۱ بدن محدود کرده است (امتیاز ۲) .
ج: کمی محدود:پاسخ به ارتباط کلامی،نمی تواند همیشه ارتباط برقرار کند،ناراحت و نیازمند تغییر وضعیت،یا اختلال حسی که توانایی حس درد را در ۱ یا ۲ انتها محدود کرده است (امتیاز ۳).
د: عدم اختلال حسی:پاسخ به ارتباط کلامی،عدم وجود نقص حسی که توانایی حس درد یا بیان درد وناراحتی را محدود کند(امتیاز ۴).

۲- رطوبت:
الف: همیشه مرطوب:پوست به دلیل تعریق یا ادرار همیشه مرطوب است هر زمانی بیمار حرکت یا چرخش دارد،رطوبت قابل تشخیص می باشد(امتیاز ۱) .
ب: مرطوب:پوست اغلب اما نه همیشه مرطوب است.هر شیفت باید لباس و ملحفه بیمار تعویض شود
(امتیاز ۲) .
ج: گاهی مرطوب:پوست گاهی مرطوب است،نیازمند لباس و ملحفه اضافی برای تعویض روزی یکبار (امتیاز ۳).
د: به ندرت مرطوب:پوست معمولا خشک است.لباس و ملحفه فقط در فواصل معین تعویض می شود
(امتیاز ۴).
۳- فعالیت فیزیکی: الف: محدود به تخت است(امتیاز ۱) .
ب: محدود به صندلی: نمی تواند وزن خودش راتحمل کند یا با کمک در صندلی یا ویلچر گذاشته می شود یا عدم حرکت کردن یا حرکت به سختی(امتیاز ۲) .
ج: راه رفتن گاه گاه:گاهی در طول روز با یا بدون کمک، مسافت کوتاهی حرکت می کند.اغلب در هر شیفت در بستر یا روی صندلی است(امتیاز ۳).
د: حرکت مکرر: رفتن به بیرون از اتاق حداقل ۲ بار در روز در اتاق حداقل یکبار در هر ۲ ساعت(امتیاز ۴).
۴-تحرک:
الف: کاملا بی حرکت:عدم تغییرات و حرکت خیلی جزئی در وضعیت بدن یا انتهاها بدون کمک(امتیاز ۱).
ب: خیلی محدود:گاهی تغییر جزئی در وضعیت بدن یا انتهاها دارد اما تغییرات مکرر و قابل ملاحظه مستقلی ندارد(امتیاز ۲) .
ج: کمی محدود:به طور مکرر حرکات جزئی در وضعیت بدن یا انتهاها به طور مستقل دارد (امتیاز ۳).
د: عدم محدودیت:دارای حرکات عمده و مکرر در وضعیت خود بدون کمک می باشد(امتیاز ۴).
۵-تغذیه: الف: خیلی ضعیف:هرگز به طور کامل غذایش را نمی خورد. خیلی کم مایعات دریافت می کند.مکمل غذایی نمی گیرد ۳/۱ غذا داده داده می شود.۲بار یا کمتر در روز پروتئین(گوشت یا لبنیات) می خورد.یا بیش از ۵ روز مایعات وریدی می گیرد یا خوردن غذا از راه دهان ممنوع می باشد(امتیاز ۱) .
ب: احتمالا ناکافی:به ندرت غذایش را به طور کامل می خورد.گاهی مکمل غذایی داده می شود. اغلب نصف غذایش را می خورد.فقط ۳ بارگوشت یا لبنیات در روز می خورد. کمتر از میزان مطلوب مایعات دریافت می کند یا تغذیه لوله ای دارد(امتیاز ۲).
ج:کافی:بیش از نصف غذایش را می خورد.۴ بار پروتئین در روز می خورد.گاهی غذایش را نمی خورد.مکمل می خورد اگر داده شود. یا در رژیم تغذیه لوله ای یا تغذیه کامل وریدی است.احتمالا اغلب نیاز تغذیه ای خود را دریافت می کند(امتیاز ۳).
د: عالی:غذایش را می خورد.هرگز غذایش را رد نمی کند.۴ بار و بیشتر گوشت ولبنیات می خورد.گاهی میان وعده هم می خورد.نیازمند مکمل نمی باشد(امتیاز ۴).
۶- اصطکاک و نیروی کششی:
الف: مشکل:نیازمند کمک متوسط تا زیاد در تکان خوردن،بلند کردن کامل بیمار بدون لغزش غیر ممکن است.در بستر یا صندلی اغلب لیز می خورد نیازمند تغییر پوزیشن مکرر با کمک زیاد است.اسپاسم و انقباض و بی قراری اغلب منجر به سایش مداوم می شود(امتیاز ۱) .
ب: مشکل بالقوه:تکان خوردن ضعیف دارد و نیازمند کمک کمی می شود اغلب روی صندلی یا بستر در پوزیشن خوبی نگه داشته می شود در حین تکان خوردن پوست احتمالا به صندلی و مهار وملافه ساییده می شود می شود اما گاهی لغزیده می شود. (امتیاز ۲).
ج: عدم مشکل واضح:به طور مستقل در بستر یا صندلی تکان می خورد دارای قدرت عضلانی کافی برای بلند شدن کامل حین تکان خوردن است.اغلب در بستر یا صندلی پوزیشن خوبی دارد(امتیاز ۳) (۵) .
ابزار مفید برای پیش بینی زخم فشاری باید حساسیت و ویژگی بالا، ارزش اخباری خوب و قابلیت استفاده آسان در عمل داشته باشد. در مجموع، بهترین ابزار پیش بینی کننده زخم فشاری در بیماران بستری، ابزار برادن می باشد. این ابزار دو علت اساسی ایجاد زخم فشاری یعنی علت و شدت زخم، تحمل بافت نسبت به فشار را توضیح داده است (۵) .
سوزنی و همکاران مطالعه ای با هدف تعیین و مقایسه ابزار های پیشگویی کننده برادن و واترلو و همچنین تعیین نقطه برش این ابزار ها در تشخیص زخم فشاری بر روی ۱۸۶۴ بیمار بستری در بخش داخلی، مراقبت های ویژه، داخلی مغز و اعصاب، جراحی مغز و اعصاب و ارتوپدی در سال ۱۳۸۸-۱۳۸۷ انجام دادند. نتایج بررسی انجام شده نشان داد که پایایی معیار برادن برابر ۸۳ درصد و معیار واترلو برابر ۴۰ درصد می باشد. که در مورد معیار برادن، پایایی محاسبه شده مناسب می باشد. برای بررسی اعتبار دو معیار ارزیابی خطر، از نمودار راک به
منظور تعیین حساسیت و ویژگی های معیار فوق استفاده گردید . بهترین حساسیت و ویژگی برای معیار برادن در نقطه تشخیصی ۵/۱۸(کمتر از ۱۸) برابر ۹۲ درصد و ۷۴ درصد می باشد. برای معیار واترلو در نقطه تشخیصی ۵/۱۲(بالاتر از ۱۳) دارای حساسیت ۶۹ درصد و ویژگی ۷۸ درصد می باشد. در مجموع، نتایج مطالعه نشان داد که معیار برادن نسبت به معیار واترلو دارای حساسیت و ویژگی بالاتری می باشد و ابزار معتبری برای غربالگری زخم فشاری در بیمارستان می باشد. از طرفی از معیار برادن می توان در بیماران مختلف( اعم از بیماران دارای زخم فشاری حاد و مزمن و در مراکز مراقبتی متفاوت) استفاده کرد.این ابزار موءثرترین نمره دهی را دارد. نیاز به وقت کمتری دارد. و شامل عوامل خطری است که کاملا” عینی و کاربرد آن آسان است اما معیار واترلو حساسیت بالایی دارد ولی ویژگی آن خیلی پایین است. این باعث نتایج مثبت کاذب می شود. چون به طور کاذب بیماران را در معرض خطر نشان می دهد، با به کار گرفتن اقدامات پیشگیری کننده برای این بیماران باعث اتلاف هزینه، منابع و نیروی انسانی می شود. از طرفی برای استفاده از معیار واترلو نیاز به دسترسی به اطلاعات پزشکی بیمار و سابقه بیماری وی نیز هست . اما لازم است ارزیابی پوست برای مشاهده زود هنگام علایم آسیب پوستی به طور منظم همزمان با معیارهای فوق انجام شود (۴۵).
با توجه به عوارض و تحمیل هزینه های فراوان توسط زخم فشاری، اعضاء کادر بهداشتی- درمانی باید تمام تلاش خود را به منظور شناسایی فاکتور های خطر به کار برده و با استفاده از این مقیاس ها، خطر بروز زخم فشاری را تخمین زده و در جهت پیشگیری از بروز آن اقدام نمایند . بنابراین می توان گفت روشی که برای بررسی زخم فشاری استفاده می شود، باید واقع بینانه باشد و مشکلات بالقوه را تخمین زده و قابل فهم و اندازه گیری برای همه پرسنل باشد تا بر اساس آن یک برنامه کامل مراقبتی برای بیمار فراهم شود . لذا پرستاران به عنوان عضو مهمی از کادر بهداشتی-درمانی باید با استفاده از این ابزارها و مشاهده وبررسی کامل بیمار در پیشگیری از بروز زخم فشاری اقدام نمایند .
مروری بر مطالعات : بروز زخم فشاری پدیده تازه ای نیست. بلکه این مشکل از سال های قبل همراه با انسان ها بوده و سلامت آن ها را به خطر می انداخته است . لذا در زمینه پیشگیری از زخم فشاری، مطالعات متعددی در کشورهای مختلف از جمله ایران انجام شده است تا شاید بتوان با پیدا کردن راهکارهای مناسب در جهت پیشگیری از زخم فشاری گام برداشت. یکی از روش های بسیار مهم در پیشگیری از زخم فشاری، تشخیص بیمارانی است که در معرض خطر ابتلا به زخم فشاری قرار دارند. بدین منظور ابزارهای معتبری مانند برادن، نورتون و واتر لو وجود دارند. با توجه به اینکه محقق جهت شناسایی واحدهای مورد پژوهش خود از معیار ارزیابی برادن استفاده نموده است، در اینجا به گزارش پژوهشی که توسط سرپا۴۰و همکاران باهدف ارزیابی اعتبار پیشگویی کنندگی زیرمجموعه های ابزار برادن و واترلو، وشناسایی مهمترین زیر مجموعه های مربوطه برای پیشگویی عوامل خطر ایجاد زخم فشاری در بیماران می باشد، پرداخته می شود. این پژوهش در بیماران بستری در سال ۲۰۰۷ در دو بیمارستان در کشور برزیل انجام شد. ابزار برادن شامل ۶ زیر مجموعه (درک حسی، فعالیت، تحرک، رطوبت، تغذیه و اصطکاک) می باشد. هر زیرمجموعه از ۱ تا۴ امتیاز داده می شود، به جز اصطکاک که از ۱ تا ۳ امتیاز داده می شود. امتیاز پایین تر، نشانگر خطر بالاتر برای ایجاد زخم فشاری می باشد . ا متیاز ۱۵ تا ۱۸ در معرض خطر کم ،۱۳ تا ۱۴ در معرض خطر متوسط،۱۰ تا ۱۲ در معرض خطر بالا، و امتیاز ۹ وکمتر در معرض خطر خیلی بالا برای ایجاد زخم فشاری می باشند. ابزار واترلو از ۸ زیرمجموعه تشکیل شده است (نمای توده بدنی، نوع پوست قابل مشاهده در نواحی در معرض خطر، سن، جنس، بی اختیاری ادرار و مدفوع، تحرک، اشتها، داروها وعوامل خطر خاص (سوء تغذیه بافتی، نقص نرولوژیکی، جراحی بزرگ، تروما). امتیاز ۱۰ تا ۱۴ در معرض خطر،۱۵ تا ۱۹ در معرض خطر بالا، امتیاز ۲۰ وبالاتر در معرض خطر خیلی بالا جهت ایجاد زخم فشاری می باشند. داده ها در ۲ بیمارستان در برزیل توسط ۲ محقق و ۴ همکار جمع آوری گردید. بیمارستان اول،۲۲۰تخت داشته و پروتکل جهت پیشگیری ودرمان زخم فشاری در بیماران بستری داشته است . و ابزار برادن به صورت روتین از سال ۲۰۰۵ به کار گرفته می شد. بیمارستان دوم دارای ۱۷۰۰ تخت بوده و هیچ پروتکلی جهت پیشگیری و درمان زخم فشاری در بیماران بستری و همینطور هیچ ابزاری ،جهت پیشگویی زخم فشاری به کار گرفته نمی شد. معیارهای ورود به مطالعه شامل تمام بیماران بستری در بخش که در زمان پذیرش ، فاقد زخم فشاری بوده، با شرایط سنی حداقل ۱۸ سال، ودر بخش برای بیشتر از ۲۴ ساعت بستری باشند و امتیاز ۱۸ یا کمتر با ابزار برادن داشته باشند. برای هدف اصلی مطالعه که ارزیابی اعتباربخشی زیرمجموعه تغذیه برادن در پیشگویی زخم فشاری می باشد، بیماران با نارسایی مزمن کلیوی ونارسایی کبدی و آسیت از مطالعه خارج شدند. از ۲۶۹بیمار ارزیابی شده در این مطالعه،۱۷۰بیمار به عنوان نمونه مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند.در ابتدا ابزار برادن برای همه بیماران پذیرش شده در بخش مورد مطالعه، استفاده گردید وسپس از ابزار واترلو فقط برای بیمارانی که وارد مطالعه شدند ، استفاده گردید. بیماران در معرض خطر، تحت بررسی کامل پوست قرار گرفته و از ابزار برادن و واترلو هر ۲ روز یکبار
تا زمان ایجاد زخم فشاری در بیماران یا یا تا زمان ترخیص یا فوت بیماران استفاده گردید. از ۱۷۰ بیمار،۵۷درصد آنان مرد بوده و۵۷.۶ درصد برای ۶ تا ۱۲ روز در بیمارستان بستری بودند. بیماری های قلبی عروقی، شایعترین تشخیص در موقع پذیرش بیماران بوده است. زیرمجموعه های درک حسی و اصطکاک ابزار برادن، تحرک واشتهای ابزار واترلو به عنوان مهمترین عوامل پیشگویی کننده زخم فشاری می باشند(۰.۰۰۱ p). این مطالعه محدودیت هایی دارد که می تواند اثر کلی بر روی نتایج داشته باشد. مانند حجم نمونه(بیماران فقط از دو بیمارستان انتخاب شده بودند). مطالعات بیشتری در آینده با حجم نمونه بالاتری از بیماران با بیماری های مختلف لازم و ضروری می باشد. بنابر این پیشنهاد می گردد هر دو ابزار باید جهت بررسی و پیشگویی عوامل خطر ایجاد زخم فشاری مورد استفاده قرار گیرند. همینطور معاینات بالینی و مشاهده مکرر پوست جهت کاهش میزان بروز زخم فشاری پیشنهاد می گردد (۱۰) .
مطالعه بلورچی فرد ودیگران، که به منظور تعیین میزان بروز زخم فشاری وعوامل خطر مرتبط با آن در بیماران بستری در بخش های ارتوپدی در بیمارستان های وابسته به دانشگاه های علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۸۷ انجام شده است، پرداخته می شود. این مطالعه، یک پژوهش مشاهده ای طولی می باشد. تعداد ۳۳۰ بیمار ۱۸ سال به بالای بستری در بخش های ارتوپدی بیمارستان های امام حسین، طالقانی، اختر ولقمان که در زمان پذیرش فاقد زخم فشاری بوده، به علل مختلف درمانی قادر به حرکت نبوده ویا فقط به کمک وسایل کمک حرکتی قادر به حرکت باشند، به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه گردیدند. با ورود به بخش ارتوپدی، از لیست موجود بیماران بستری، بیمارانی که در همان روز پذیرش شده و زخم فشاری نداشتند انتخاب شدند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، مقیاس تعیین وجود زخم فشاری انجمن ملی مشاوره زخم فشاری ومقیاس بررسی کننده زخم فشاری بریدن(درک حسی، رطوبت، حرکت، فعالیت، اصطکاک، نیروی لغزشی)می باشد که توسط پژوهشگر به وسیله مشاهده ومصاحبه با بیمار تکمیل شده است. هر بیمار از زمان پذیرش تا ترخیص هر روز در شیفت صبح بر اساس پرسشنامه ذکر شده و ابزارها از نظر وجود یا عدم وجود زخم فشاری و عوامل خطر مرتبط توسط پژوهشگر مورد بررسی قرار گرفت. بیمارانی که در آنها زخم فشاری تشکیل شد در محاسبه میزان بروز در نظر گرفته شدند. فراوانی عوامل خطرزا و مقیاس

متن کامل در سایت سبز فایل


دیدگاهتان را بنویسید