آلفا لینو لنیک می‌باشند.

فصل سوم

مواد و روش‌ها

۳-۱- مکان آزمایش

این آزمایش در سالن تحقیقاتی پرورش جوجه گوشتی گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام انجام شد. سالن دارای ابعاد ۵ × ۷ متر و ارتفاع سقف ۳ متر،کف سالن موزاییک و دیوار‌ها و سقف سالن سیمانی بود. تعداد ۶ قفس، هر قفس دارای ۴ طبقه به منظور پرورش جوجه‌ها استفاده شد. ابعاد قفس‌ها شامل طول، عرض و ارتفاع به ترتیب ۹۵، ۶۵ و ۳۵ سانتی‌متر بود. کف هر قفس دارای یک شبکه توری متحرک با فاصله ۵ سانتی‌متر از زیر هر توری که یک سینی فلزی متحرک به منظورتخلیه فضولات در طی دوره آزمایش قرار داشت، بود. کف سینی‌ها جهت پاک کردن سریع و آسان با روزنامه پوشانده شد.

۳-۲- آماده سازی سالن

در ابتدای کار تمام وسایل داخل سالن شامل قفس‌ها، دانخوری‌ها، آبخوری‌ها، سینی‌ها و توری‌ها به بیرون سالن منتقل و با مایع پاک کننده و آب شسته شدند. سپس دیواره داخلی سالن با آب به طور کامل شسته شد. در ادامه، ضد‌عفونی سالن، آبخوری‌ها و دانخوری‌ها با محلول ضد عفونی کننده ساولن به نسبت ۱ به ۱۰۰، انجام گرفت. و در مرحله آخر سالن با ترکیب فرمالدئید و پرمنگنات پتاسیم گازدهی شد. برای این منظور ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسیم و۴۰ میلی لیتر فرمالین ۴۰ درصد به ازای هر متر مکعب از فضای سالن استفاده شد. تمامی درب و پنجره ها و منفذهای سالن قبل از گازدهی به طور کامل پوشیده شد و تا ۴۸ ساعت بعد از گازدهی نیز کاملاً بسته بودند. بعد از ۴۸ ساعت درب‌ها و پنجره‌های سالن باز و هواکش‌ها نیز برای تخلیه بهتر گاز، روشن شدند. قبل از ورود جوجه‌ها، آبخوری‌های کله قندی و دانخوری‌های سینی مخصوص جوجه یک روزه در داخل هر قفس قرار گرفت و دمای سالن در محدوده ۳۳ الی ۳۵ درجه سانتی‌گراد تنظیم شد.

۳-۳- مدیریت جوجه‌ها

تعداد ۱۹۲ قطعه جوجه خروس گوشتی یک روزه سویه راس ۳۰۸ از شرکت مرغ اجداد زربال رشت خریداری و در ساعت ۷ صبح روز نوزدهم بهمن ماه ۱۳۹۰ به محل آزمایش انتقال یافت. میانگین وزن جوجه‌ها، ۳۸ گرم و سن گله مرغ به هنگام تولید تخم مرغ مربوط به این جوجه‌ها در سیکل اول تولید ۳۷ هفته بود. از اولین ساعت ورود جوجه‌ها، خوراک‌های آزمایشی و آب در اختیار آن‌ها قرار گرفت. آب ۲۴ ساعت قبل از ورود جوجه‌ها به سالن، جهت هم دما شدن با محیط، در سالن قرار گرفت.

۳-۳-۱- نور

تعداد ۱۶ عدد لامپ در ۴ ردیف در ارتفاعات مختلف از کف زمین (۵/۰، ۱ و ۲ متر) به صورتی که تمام طبقات قفس‌ها از نور کافی برخوردار باشند، آویزان شدند. ساعات روشنایی سالن در تمام دوره به صورت نوردهی مداوم D1:L23 بود.

۳-۳-۲- دما

به منظور تأمین گرمای مناسب در سالن از ۹ دستگاه هیتر برقی استفاده شد. دمای سالن در هفته اول در محدوده ۳۴- ۳۳ درجه سانتی‌گراد حفظ شد و در هفته‌های بعد هر هفته حدود ۳ درجه سانتی‌گراد دما کاهش یافت به طور‌ی که در هفته آخر دوره پرورشی (هفته ۶) دمای سالن ۲۲-۲۰ درجه سانتی‌گراد بود( جدول ۳-۱). از ۳ عدد دماسنج معمولی و ۳ عدد دماسنج ماکزیمم- مینیمم جهت اندازه‌گیری و کنترل دمای سالن استفاده شد. در اواخر دوره که دمای محیط افزایش یافت دو عدد از هیترها خاموش شد

جدول ۳-۱- برنامه دمای سالن (درجه سانتیگراد)
هفته پرورش

درجه حرارت سالن
۱

۳۴-۳۳
۲

۳۰
۳

۲۷
۴

۲۴
۵

۲۱
۶

۲۲-۲۰

۳-۳-۳- تهویه

به منظور خروج گازهای متصاعد شده از فضولات و همچنین در اختیار گذاشتن اکسیژن کافی از یک عدد هواکش ورودی و یک هواکش خروجی استفاده شد. هواکش ورودی در یک طرف سالن و هواکش خروجی در طرف دیگر سالن تعبیه شد.

۳-۳-۴- رطوبت

جهت تأمین مناسب رطوبت هوای سالن، کف سالن هر روز با آب شسته شد و همچنین با قرار دادن مخازنی از آب روی هیتر برقی میزان رطوبت سالن در حد مناسب نگهداری می‌شد. مقدار رطوبت در طی شبانه روز توسط ۲ عدد رطوبت‌سنج کنترل می‌شد. در طول دوره پرورش رطوبت سالن در حدود ۶۵ – ۵۵ درصد بود.

۳-۳-۵- آبخوری و دانخوری‌ها

تا سن ۱۰ روزگی از آبخوری‌های کله قندی و دانخوری‌های سینی و از سن ۱۰ روزگی تا پایان دوره از یک آبخوری ناودانی در جلوی قفس‌ها و از دو دانخوری‌های ناودانی در طرفین قفس‌ها، استفاده شد. وعده خوراک هر روز بعد از توزین به دانخوری‌ها اضافه می‌شد و هر روز دو بار آب آبخوری‌ها عوض می‌شد. خوراک باقیمانده در دانخوری‌ها به صورت جداگانه برای هر تکرار توزین می‌شد.

۳-۳-۶- برنامه واکسیناسیون

برای جلوگیری از بروز بیماریهای برونشیت۲۲، نیوکاسل۲۳ و گامبورو۲۴ برنامه واکسیناسیون طبق توصیه اداره دامپزشکی منطقه انجام شد (جدول۳-۲). به منظور جلوگیری از استرس ناشی از واکسیناسیون، ۲۴ ساعت قبل و بعد از واکسیناسیون، مولتی ویتامین و الکترولیت به صورت محلول در آب در اختیار جوجه‌ها قرار ‌گرفت. قبل از واکسیناسیون به روش آشامیدنی آب از دسترس جوجه‌ها به مدت ۲ ساعت خارج شد.

جدول ۳-۲- برنامه واکسیناسیون
ردیف
نوع واکسن
سن واکسیناسیون (روز)
روش استفاده
۱
برونشی
ت (B1)
۳
آشامیدنی
۲
نیوکاسل- آنفلوآنزا
۸
تزریق زیرپوستی
۳
نیوکاسل
۸
قطره چشمی
۴
برونشیت-نیوکاسل(لاسوتا)
۱۲
آشامیدنی
۵
گامبورو
۱۵
آشامیدنی
۶
گامبورو
۲۰
آشامیدنی
مشخصات بهداشتی جوجه ها طبق کارت بهداشتی ارائه شده از طرف شرکت:
۱- MG25 منفی۲-MS26 منفی۳- SP27 منفی

۳-۴- تیمارهای آزمایشی و بالانس جیره‌ها

در هنگام ورود جوجه‌ها به سالن، جوجه‌ها به صورت تصادفی در داخل قفسه‌ها گروه‌بندی شدند. از اولین ساعت ورود، خوراک‌های آزمایشی و آب به صورت آزاد در اختیار آن‌ها قرار گرفت.

۳-۴-۱- جیره‌های آزمایشی

از روز اول جوجه‌ها توزین و به طور تصادفی بین تیمارها و تکرارهای مربوط به هر بلوک به گونه‌ای تقسیم شدند که در هر تکرار ۸ جوجه وجود داشت که میانگین وزن آن‌ها ۳۸ گرم بود. تا ۲۸ روزگی از جیره آغازین و از ۲۹ تا ۴۲ روزگی از جیره پایانی استفاده شد.
برای تعیین نیاز غذایی جوجه‌ها در دوره‌های مختلف پرورش و همچنین برآورد مواد مغذی اجزای جیره از NRC (1994)، استفاده شد. اجزای جیره‌های آزمایشی در جدول ۳-۳ آمده است.

جدول ۳-۳- مواد خوراکی و ترکیب شیمیایی جیره‌های آزمایش (درصد)
ماده خوراکی
دوره آغازین (۴-۱ هفتگی)
دوره رشد (۷-۵ هفتگی)
ذرت
۴/۶۴
۳/۶۸
کنجالهسویا (۴۴درصد)
۳۰
۲۷
پودر ماهی
۶/۲
۴۱/۱
کربنات کلسیم
۹۴/۰
۹۳/۰
دی کلسیم فسفات
۲۴/۱
۵۲/۱
نمک
۱۵/۰
۲/۰
مکمل ویتامینی۱
۲۵/۰
۲۵/۰
مکمل معدنی۲
۲۵/۰
۲۵/۰
دی ال متیونین
۱۵/۰
۱۴/۰
لایزین
۰۲/۰
۰
مواد مغذی
انرژی قابل متابولیسم (Kcal/kg)
۲۹۰۰
۲۹۰۰
پروتئین خام (درصد)
۲۹/۲۰
۳۹/۱۸
کلسیم (درصد)
۹۲/۰
۸۶/۰
فسفر قابل استفاده (درصد)
۴۳/۰
۴۳/۰
لیزین (درصد)
۱/۱
۹۳/۰
متیونین + سیستئین (درصد)
۸/۰
۷۵/۰
سدیم (درصد)
۱۷/۰
۱۸/۰
۱- هر کیلوگرم مکمل ویتامینی حاوی: ویتامین A360000 واحد بین المللی، ویتامین ۳D 800000 واحد بین المللی، ویتامین E 2/7 گرم، ویتامین K38/0 گرم، B171/0 گرم، B2 64/2 گرم، B388/11 گرم، پنتوتنات ۹۲/۳ گرم، B6 176/1 گرم، B9 4/0 گرم، B12 6 میلی‌گرم و H2 40 میلی‌گرم.
۲- هر کیلوگرم مکمل مواد معدنی حاوی: کولین کلراید ۱۰۰ گرم، منگنز (اکسید) ۶۴/۳۹ گرم، روی ۸۸/۳۳ گرم، آهن ۲۰، مس ۴ گرم، ید ۳۹۷، کبالت ۲/۰ گرم و سلنیوم ۸۰ میلی‌گرم بود.

جدول ۳-۴- ترکیبات شیمیایی آویشن
ترکیبات
مقدار در ۱۰۰ گرم ماده خشک
آب
۸/۷ گرم
انرژی
۳۵۰ کیلوکالری
پروتئین
۸/۶ گرم
چربی
۴/۷ گرم
کربوهیدرات
۹/۶۳ گرم
الیاف
۲۴ گرم
خاکستر
۲/۱۳ گرم

۳-۴-۲- تیمارها و تکرارهای آزمایشی

قبل از انتقال جوجه‌ها به واحدهای آزمایشی، قفس‌ها با استفاده از اعداد تصادفی به تیمارهای آزمایشی اختصاص یافتند. این آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با ۶ تیمار که هر تیمار، ۴ تکرار و هر تکرار شامل ۸ جوجه بود، انجام گرفت. جیره پایه برای تمام گروه‌ها یکسان در نظر گرفته شد. شرایط محیطی از نظر دما و رطوبت نیز برای تمام گروه‌ها یکسان بود.
جیره‌های آزمایشی عبارت بودند از :
۱- تیمار اول : شاهد (بدون ماده افزودنی)
۲- تیمار دوم : جیره پایه + سطح تجاری سین بیوتیک(۱/۰ درصد خوراک مصرفی)
۳- تیمار سوم : جیره پایه + آویشن آسیاب شده (۵۰/۰ درصد)
۴- تیمار چهارم : جیره پایه + آویشن آسیاب شده (۷۵/۰ درصد)
۵- تیمار پنجم : جیره پایه + گل گاوزبان آسیاب شده (۵۰/۰ درصد)
۶- تیمار ششم : جیره پایه + گل گاو زبان آسیاب شده (۷۵/۰ درصد)
مقدار مصرف سین‌بیوتیک طبق دستور کارخانه، ۱/۰ درصد خوراک مصرفی بود.

۳-۵- صفات مورد بررسی

۳-۵-۱- اندازه‌گیری خوراک مصرفی

خوراک مصرفی پس از توزین در اختیار جوجه‌ها قرار گرفت، در۱۰، ۲۱ ، ۲۸ و ۴۲ روزگی تفاضل وزن خوراک در ابتدای دوره و انتهای دوره محاسبه شد.

۳-۵-۱-۱- محاسبه خوراک مصرفی دوره‌ای هر واحد آزمایشی

مقدار دان در انتهای دوره – مقدار خوراک مصرف شده در طی دوره= کل خوراک مصرفی دوره‌ای توسط جوجه‌ها (گرم)

۳-۵-۱-۲- محاسبه میانگین خوراک مصرفی روزانه هر جوجه

خوراک مصرفی دوره ای
= میانگین خوراک مصرفی روزانه
روز مرغ های موجود در هر واحد آزمایشی

۳-۵-۱-۳- محاسبه میانگین خوراک مصرفی دوره‌ای هر جوجه

تعداد روزهای دوره× میانگین خوراک مصرفی روزانه هر جوجه = میانگین خوراک مصرفی دوره‌ای

(تعداد روزهایی که تلفات زنده نبوده‌اند)- (تعداد روزهای دوره×تعداد جوجه‌ها در ابتدای دوره)= روز مرغ
۳-۵-۲- اندازه‌گیری میانگین وزن بدن

وزنکشی در روز نخست دوره پرورش جوجه‌ها با ترازوی دیجیتال انجام شد. در روزهای ۱۰، ۲۱ ،۲۸ و ۴۲ نیز وزن‌کشی به صورت تجمعی انجام شد. قبل از توزین، خوراک پرندگان به مدت ۳ ساعت قطع شد تا از لحاظ وضعیت دستگاه گوارش یکسان باشند.

۳-۵-
۲-۱- محاسبه میانگین افزایش وزن روزانه جوجه‌ها

برای محاسبه افزایش وزن در هر مقطع زمانی، اختلاف وزن انتها و ابتدای مقطع پرورش در نظر گرفته شد.

وزن تلفات + (وزن کل جوجه‌ها در ابتدای دوره – وزن کل جوجه‌ها در پایان دوره)
= میانگین افزایش روز مرغ های موجود در هر واحد آزمایشی وزن روزانه جوجه‌ها (گرم)

۳-۵-۳- اندازه‌گیری ضریب تبدیل غذایی

ضریب تبدیل غذایی در دورههای زمانی ۱ تا ۱۰ روزگی، ۱۱ تا ۲۱ روزگی، ۲۲ تا ۲۸ روزگی، ۲۹ تا ۴۲ روزگی و ۴۲-۱ روزگی محاسبه شد. ضریب تبدیل از تقسیم میانگین خوراک مصرفی بر میانگین افزایش وزن جوجه‌ها برای هر دوره محاسبه شد.
خوراک مصرفی در طی هر دوره
= میانگین خوراک مصرفی درهر دوره
روز مرغ‌های موجود در هر واحد

میانگین خوراک مصرفی در هر واحد در طول دوره
= میانگین دوره‌ای ضریب تبدیل غذایی
میانگین افزایش وزن هر واحد در طول دوره
۳-۶-کشتار و خونگیری

عملیات خونگیری و کشتار جهت بررسی چگونگی تأثیر تیمارهای آزمایشی بر روی صفات مربوط به لاشه در دو مرحله ( ۲۱ و ۴۲ روزگی) انجام شد. برای خونگیری در ۲۱ و ۴۲ روزگی، از هر تکرار ۲ قطعه جوجه به صورت تصادفی انتخاب و خونگیری زیر بالی انجام و سپس در۴۲ روزگی کشتار و صفات مربوط به لاشه آن‌ها اندازه‌گیری شد.

۳-۶-۱- پارامترهای اندازه‌گیری شده بعد از کشتار

۳-۶-۱-۱- وزن اندام‌های گوارشی

پس از کشتار و جدا کردن سر و پاها و باز کردن شکم، اندام‌های قلب، کبد (بدون‌کیسه‌صفرا)، طحال، سنگدان، پیش‌معده، پانکراس و تیموس جدا و وزن آن‌ها اندازه‌گیری شد. پس از توزین و اندازه‌گیری هر کدام از صفات، جهت محاسبه وزن آن‌ها، وزن هر کدام بر وزن زنده جوجه‌ها تقسیم و در عدد ۱۰۰ ضرب شد. البته قسمت‌های سنگدان و پیش‌معده با دقت پاک شدند. برای محاسبه درصد قسمت‌های مختلف بدن از فرمول‌های زیر استفاده شد:

وزن اندام

متن کامل در سایت سبز فایل


دیدگاهتان را بنویسید